1. mike leighin baxdığım tək filmi. "əsas qaqaş"* çox cool qaqaşdı bu arada bir təhdiddən qorxub londona gəlir, köhnə sevgilisinin yanına gedir, şəhərdə veyllənir və söhbət başlayır.
ən yaxşı improvizasiyaların olduğu filmlərdən biridir, film dayanmır, axır gedir. dialoqlar - xüsusilə plaza gözətçisi ilə olan - çox ləzzət edir. mənim gördüyüm, əməlli-başlı modernizmə geydirmələr var idi filmdə.

filmin ən gözəl dialoqlarından biri:

--spoiler--

- bəs nə oldu? manchester-dən bezdin?
- bezmək? yox, heç bezmədim. mən heç vaxt bezmirəm. hamının dərdi budu. hamı bezir. təbiət sizə aydın oldu və bezdiniz. yaşayan bədən sizə aydın oldu və bezdiniz. kainat sizə aydın oldu və bundan da bezdiniz. indi sadəcə ucuz həyəcanlar istəyirsiniz. bunları çoxlu-çoxlu istəyirsiniz. üstəgəl, yeni olduqları müddətcə; nə qədər adi, mənasız olduqları vecinizə də deyil. haqqımda nə deyirsən de, ancaq mən heç bezmirəm.

--spoiler--